Dr. Asadolah Baradaran passed away peacefully at home on June 17, 2026, at the age of 81.

Born on May 31, 1945, in Ghasr-e Shirin, Iran, Asadolah (“Lion of God”) was the beloved eldest son of Mehri and Hossein Baradaran. Even as a child, Asad was the quiet yet majestic center of any room—protecting his younger siblings, making everyone laugh, and befriending people from all walks of life as he traveled the Middle East with his father. He was studious and diligent from a young age, taking on the responsibility of helping to support his younger siblings. After decades of study, he became a neurosurgeon practicing in Tehran—the first person from Ghasr-e Shirin to become a doctor. During the Iran-Iraq War, he was deployed by the army as a surgeon on the front lines, performing dozens of operations a day, and went on to become one of Iran’s top neurosurgeons. In 2014, he funded the construction of a school in Ghasr-e Shirin, named the Mehri and Hossein Baradaran School in honor of his parents.

In 1975, while working as a doctor in Urmieh, he met his wife, Narima Azarkhish. They married on March 5, 1975, and together built a life marked by resilience, sacrifice, and devotion to family. Through the upheaval of the Iranian Revolution and the war, Asad worked tirelessly to protect and provide for those he loved. In 1986, he was granted a visa to conduct research at UCLA Medical School, and he left his life and career in Iran, immigrating to the United States with nothing but his wife and children. In America, he rebuilt his medical career from the ground up. Asad, Narima, and their children moved from Los Angeles to Las Vegas to Pennsylvania to New York as he and Narima worked hard to support their family. Eventually, Asad completed another residency in Neurology at Westchester Medical Center.  

In 1993, Asad and Narima settled in New York’s Hudson Valley, where he became the only neurologist for many miles around. He cared deeply for his patients and saved many lives through his knowledge and his dedication to the practice of medicine. His patients loved his light-hearted spirit, and his colleagues relied on his deep command of medicine.

In 2013, Asad retired in San Clemente, California, where he enjoyed daily walks by the ocean, workouts at the gym, sangak bread from the Iranian grocery store, and building forts with his grandchildren.

Asad lived a big life, full of love and joy. To know Asad was to revere and respect him. He was greeted with a smile, a wave, and a “Hello Doc!” everywhere he went because his eyes always twinkled with an irrepressible enthusiasm for life.

He is survived by his wife, Narima; his children, Mehrsa, Shima, Hediyeh, and Darius; and his grandchildren: Kian, Cyra, Darian, Lucia, Ramona, Mina, Garrett, Milo, Joon, Leila, Teza. His family will forever carry his love, humor, kindness, wisdom, optimism, and generosity in their hearts.

دکتر اسدالله برادران در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۴۰۵، در سن ۸۱ سالگی، در آرامش و در خانه خود چشم از جهان فروبست

اسدالله برادران در ۱۰ خرداد ۱۹۲۴ در قصر شیرین، ایران، متولد شد. او که نامش به معنای «شیر خدا» است، فرزند ارشد و محبوب مهری و حسین برادران بود. از همان دوران کودکی، اسد شخصیتی آرام و باوقار داشت و در هر جمعی محور توجه و احترام بود. او از خواهران و برادران کوچک‌تر خود حمایت می‌کرد، با شوخ ‌طبعی و مهربانی دیگران را می‌خنداند و در سفرهای متعدد خود در خاورمیانه همراه پدرش، با انسان‌هایی از هر قشر و فرهنگ دوستی برقرار می‌کرد

از سنین پایین، فردی کوشا، منظم و مسئولیت‌پذیر بود و در تأمین نیازهای خانواده و حمایت از خواهران و برادرانش نقش داشت. پس از سال‌ها تلاش و تحصیل، به جراح مغز و اعصاب در تهران تبدیل شد و نخستین فرد از قصر شیرین بود که به مقام پزشکی دست یافت. در دوران جنگ ایران و عراق، به عنوان جراح توسط ارتش به خطوط مقدم اعزام شد و روزانه ده‌ها عمل جراحی انجام می‌داد. او بعدها به یکی از برجسته‌ترین جراحان مغز و اعصاب ایران تبدیل شد

در سال ۱۳۹۳، برای ادای احترام به پدر و مادرش، هزینه ساخت مدرسه‌ای را در قصر شیرین تأمین کرد که به نام «مدرسه مهری و حسین برادران» نام‌گذاری شد

در سال ۱۳۵۴، زمانی که به عنوان پزشک در ارومیه مشغول به کار بود، با همسرش، نریما آذرخیش، آشنا شد. آن‌ها در ۱۴ اسفند ۱۳۵۴ ازدواج کردند و زندگی مشترکی را بنا نهادند که سرشار از استقامت، فداکاری و عشق به خانواده بود. در سال‌های پرآشوب انقلاب ایران و جنگ، اسد با تمام توان برای حفاظت و تأمین آسایش عزیزانش تلاش کرد

در سال ۱۳۶۴، ویزای پژوهشی دانشکده پزشکی یو سی ال ای کالیفرنیا را دریافت کرد و همراه همسر و فرزندانش، زندگی و حرفه خود را در ایران پشت سر گذاشت و به ایالات متحده مهاجرت کرد. او در آمریکا، حرفه پزشکی خود را از نو ساخت. اسد، نریما و فرزندانشان از لس‌آنجلس به لاس‌وگاس، سپس به پنسیلوانیا و نیویورک نقل مکان کردند و هر دو با سخت‌کوشی برای آینده خانواده تلاش نمودند. سرانجام، اسد دوره تخصصی دیگری را در رشته نورولوژی در مرکز پزشکی وست‌چستر به پایان رساند

در سال ۱۳۷۲، اسد و نریما در منطقه هادسن ولی نیویورک ساکن شدند؛ جایی که او تنها متخصص مغز و اعصاب در شعاعی وسیع بود. او عمیقاً به بیماران خود اهمیت می‌داد و با دانش گسترده و تعهد مثال‌زدنی‌اش به پزشکی، جان افراد بسیاری را نجات داد. بیمارانش روحیه شاد و خوش‌برخورد او را دوست داشتند و همکارانش به دانش عمیق و مهارت حرفه‌ای او تکیه می‌کردند

در سال ۱۳۹۱، اسد در شهر سن کلمنته کالیفرنیا بازنشسته شد. او از پیاده‌روی‌های روزانه کنار اقیانوس، ورزش در باشگاه، خرید نان سنگک از فروشگاه ایرانی و ساختن قلعه‌های بازی برای نوه‌هایش لذت می‌برد

اسد زندگی پربار، بزرگ و سرشار از عشق و شادی داشت. هر کسی که او را می‌شناخت، برایش احترام و ارزش فراوان قائل بود. هر جا که می‌رفت، با لبخند، دست تکان دادن و جمله «سلام دکتر!» از او استقبال می‌شد، زیرا چشمانش همیشه از شور و اشتیاقی وصف‌ناپذیر برای زندگی می‌درخشید

از او همسرش نریما، فرزندانش مهرسا، شیما، هدیه و داریوش، و نوه‌هایش کیان، سایرا، داریان، لوسیا، رامونا، مینا، گرت، مایلو، جون، لیلا و تزا به یادگار مانده‌اند.عشق، شوخ‌طبعی، مهربانی، خرد، خوش‌بینی و سخاوت او برای همیشه در قلب خانواده‌اش زنده خواهد ماند و یادش تا ابد گرامی خواهد بود

Memorial Service Details:

Burial at 10:00 a.m. at El Toro Memorial Park

Location: 25752 Trabuco Rd., Lake Forest, CA 92630rial Park

Memorial Service, 5:00p.m.-7:00p.m. Dinner, 7:00 p.m. – 9:00 p.m.

Location: 27121 Towne Center Drive Lake Forest Ca 92610 US

In lieu of flowers, those who feel moved may wish to honor Dr. Baradaran’s lifelong commitment to education by supporting the schoolchildren of the “Mehri and Hossein Baradaran School” in Ghasr-e Shirin, Iran (QR Code for Contributions Below)

به جای ارسال گل، دوستان و آشنایانی که تمایل دارند می‌توانند برای گرامی‌داشت تعهد و تلاش مادام‌العمر دکتر برادران در راه آموزش و پرورش، از دانش‌آموزان مدرسه “مهری و حسین برادران” در قصر شیرین حمایت کنند(بارکد ارسال وجه در پایین همین صفحه)